Druivensuiker

Vanochtend ben ik zoals bijna ieder volwassen mens braaf weest gaan stemmen. Op m’n blaadje stond bij voorkeur tussen 9u en 10u en voor één keer heb ik me daar mooi aan gehouden. Een beetje voor 10u stond ik mooi present bij m’n oud schooltje waar ik 6 jaar lang heb gezeten. En wow, ze hebben daar toch serieus verbouwd. De oude klasjes zijn duidelijk verdwenen en er is een hele nieuwe structuur. Eigenlijk wel jammer, want iedere verkiezing was in zekere zin toch een stuk herinneringen ophalen aan vroeger en de sfeer opsnuiven in de klaslokaaltjes zelf. De bankjes waren vorige keer nog altijd hetzelfde, maar nu heb ik ze niet meer gezien. Of jawel, er stonden er nog een paar te koop aan de ingang. Toch een vreemd gevoel…

Het stemmen zelf ging bijzonder vlot. Geen rijen, onmiddellijk binnen richting stembureau 127 en vaststellen dat m’n gebuur present was om de boel in goede banen te leiden. Maar het was duidelijk dat het toch niet echt met z’n volle goesting was. Dan gewoon even m’n papierke en paspoort afgeven, stembiljetten ontvangen en richting het houten hokje. Even mooi binnen de lijntjes kleuren, de biljetten dumpen in het juiste vakje, papierke en paspoort terug ontvangen en dat was het. Ik stond dus na een paar minuutjes al mooi terug buiten.

Bernard De Cuyper stond aan de ingang nog een beetje reclame te maken voor zichzelf. Ik dacht dat reclame maken niet meer mocht op de dag van de verkiezingen? En verder ben ik eigenlijk niemand tegengekomen die ik ken. Wat eigenlijk wel jammer is, want op zo’n momenten kom je dikwijls mensen tegen de je al lange tijd niet meer hebt gezien. Nuja, misschien zal dit iets zijn voor de volgende verkiezingen…

En nu spannend afwachten naar de uitslag. Voor mij is vooral belangrijk hoeveel % van de bevolking nog optimistisch denkt en niet afglijdt naar het negativisme in een land waar het eigenlijk nog iedere dag beter gaat.