Druivensuiker

Big Buck Bunny

Ik had weinig gelezen over de film voor we gingen. Zo een beetje op goeie geluk af en hopen dat het resultaat dan misschien beter zou zijn omdat m’n verwachtingen minder groot zijn. Ik heb daar vrij vaak last van. Als ik lang op voorhand iets opbouw of ik me te veel ga voorbereiden op een geplande gebeurtenis, dan is de kans heel groot dat het resultaat een heel stuk zwakker is dan wat ik me had voorgesteld.

Ik had van Jumper verwacht dat het een leuke (doch vrij simpele) actiefilm zou zijn met leuke effecten. De effecten waren er wel en die waren ook vrij goed. Maar waarom heb je zo’n zwak uitgebouwd verhaal als je zo’n budget hebt voor de effecten? Resultaat? Een heel korte film, vrij saai, zo goed als geen onderbouwd verhaal met leuke effecten. En hiermee heb ik alles gezegd over Jumper.

De film begon op papier om 20u, volgens Kinepolis is dit in werkelijkheid 20u15. Vervelend, heel vervelend. 40minuten film en dan onmiddellijk 10 minuten pauze. Wat is het nut van een pauze voor de bezoeker op zo’n korte film? En dan hoor je tijdens deze pauze voor de zoveelste keer Texas, 1 liedje die dan toch wel 3 keer afgespeeld wordt. Een pauze is dus te regelen midden in een film, maar een volle cd met afwisselende muziek dus niet. Het wordt misschien toch eens tijd dat Kinepolis begint na te denken hoe het zichzelf kan verbeteren naar de klanten toe en niet naar de boekhoudkundige cijfertjes.

We zijn gisterenavond samen met mijn broer en schoonzus naar Ratatouille gaan kijken en we hebben ons zeer goed geamuseerd. Het beeld van Parijs, de details in de keuken en de gerechten kloppen grotendeels wel ( Gusteau die 5 sterren heeft ipv 3, maar ze mochten niet omdat Michelin daar copyright op heeft). Het idee gewoon om een rat in de keuken te zetten en die dan nog tot een chef-kok maken, ge moet er maar opkomen… De recepten die ze maakten zagen er in de film ook zeer goed en lekker uit. Het recept van de ratatouille dat in de film gemaakt werd, is tot stand gekomen door Thomas Keller, de nummer één-chef van de VS die naast The French Laundry ook restaurants heeft in New York en Las Vegas.

Hier alvast een lekker simpel receptje:

• 2 aubergines
• 2 courgettes
• 2 uien
• 1 rode en 1 groene paprika
• 4 tomaten
• 3 cl olijfolie
• peper
• 1 eetlepel basilicum
• 2 teentjes knoflook

bereidingswijze:

1. De olijfolie verwarmen en er de fijngesneden uien in fruiten.
2. De aubergines in blokjes, de courgetten in dikke plakken en de paprika’s in reepjes snijden.
3. De groenten bij de uien voegen en even laten stoven. Kruiden met peper, basilicum en geperste knoflook.
4. De tomaten pellen, in vieren snijden en ze bij de andere groenten voegen. Alles ongeveer 15 minuten laten stoven. Opdienen met vlees en rijst of bruin brood.

In Amerika krijgt iedere film een keurmerk mee van de MPAA. Deze organisatie heeft bijgevolg vrij veel macht want het bepaalt of een belangrijk deel van het kijkend publiek (onder 17 jaar) al dan niet mag gaan kijken naar de film of niet (ofwel van de cinema uitbater, ofwel van goedgelovige ouders). “This Film Is Not Yet Rated” is een documentaire van Kirby Dick en Eddie Schmidt, waarin ze onderzoek doen naar de manier waarop de MPAA films van een keurmerk voorziet. Hieronder vind je de volledige film (meer dan anderhalf uur)!

[Via Flabber]

Bloed, heel veel bloed gezien. Maar een verhaal? Nope. Enkel een paar stijve tepels in het begin, om je warm te maken voor al het bloed die nog moest komen. En veel te veel slow motion momenten. Hadden ze te weinig beeld om een volledig film te maken? Goeie beelden, maar te weinig afwisseling. Of hoe veel bloed toch nog heel saai kan zijn. Ik vond het alleszins minder okidoki.

Dirk doet een sollicitant na…